Rozwój maszyny drukarskiej
Dwie pierwsze maszyny , tak zwane prasy pośpieszne kupił J. Walter, właściciel dziennika "Times" w Londynie. Użyte one zostały po raz pierwszy w nocy z 28 na 29 XI 1824 roku, dzięki czemu w ciągu kilku godzin gotowy był cały nakład gazety. Na użytek "Timesa" zbudowana została w 1846 roku także pierwsza drukarska maszyna rotacyjna, wynaleziona przez A. Applegatha (wynalazek takiej maszyny opatentował w 1847 roku również Amerykanin R.M. Hoe). Głównymi elementami tego typu drukarskiej maszyny są dwa leżące obok siebie i obracające się cylindry. Na jednym z nich umieszcza się formę czcionkową w postaci półokrągłych stereotypów (stereotypia), a drugi dociska do niej papier, który przechodzi między cylindrami, rozwijając się z roli. Łączenie po kilka agregatów cylindrowych i dodawanie do nich aparatów do składania (falcowania) zadrukowanych arkuszy umożliwiło budowę drukarskich maszyn rotacyjnych o dużej wydajności, drukujących w ciągu godziny kilkaset milinów egzemplarzy. W celu otrzymywania odbitek z formy drukarskiej stosowano początkowo ręczne -prasy śrubowe, które dociskały papier do formy (lub odwrotnie). Pierwsze użycie w drukarstwie takich pras przypisuje się zwykle Gutenbergowi.