Ojczyzną druku jest Daleki Wschód. Najstarsze rzędzie drukarskie i drukowane dokumenty, znalezione w Chinach i Japonii, pochodzą z VIII wieku przed naszą erą. Najstarsza znana drukowana książeczka ukazała się Chinach 11 V 868 roku. Pierwotna metoda druku polegała na odbijaniu całych stronic z pokrytych farbą tabliczek glinianych lub drewnianych. Gliniane formy drukarskie wykonywano prawdopodobnie w ten sposób, że najpierw w tabliczce z miękkiej gliny sporządzano wklęsły rysunek tekstu, później taką tabliczkę suszono w piecu, po czym na już utwardzoną nakładano drugą warstwę miękkiej gliny i zdejmowano ją, otrzymując tabliczkę z rysunkiem wypukłym. Wypukłą formę drukarską uzyskiwano więc jako gliniany odlew z glinianej matrycy. Formy drewniane po prostu rzeźbiono. Najstarszą odmianą druku był zatem tak zwany druk wypukły, wywodzący się z używanych już w starożytności pieczęci. Przełomowego dla rozwoju druku wynalazku dokonał w 1041 roku chiński kowal Pi Szeng, który wpadł na pomysł stosowania oddzielnych tabliczek dla każdego ideogramu. Tak powstały pierwsze czcionki drukarskie.Używane po dziś dzień, tyle że w bardziej nowoczesnej formie, innym sposobie wyrabiania w licznych drukarniach.